Vrijwilliger in het consultatiebureau: het is geen werk, het is een passie

Ter gelegenheid van de Dag van de Vrijwilliger zetten we deze maand Francine in de bloemetjes — een vaste waarde in het consultatiebureau van Elzenhof en al bijna 20 jaar een warme steun voor ouders en kinderen.

Wie ben je? Kan je jezelf kort voorstellen?

“Ik ben Francine. Ik heb twee dochters en vier kleinkinderen — intussen allemaal pubers van 15 tot 18 jaar. Ik ben geboren en getogen in Brussel en woon al vele jaren in Elsene, niet ver van het Elzenhof.

Ik heb 33 jaar gewerkt op de dienst boekhouding van de gemeente Elsene. Toen ik in 2006 op pensioen ging, wilde ik graag actief blijven. Vrijwilligerswerk dicht bij huis leek me ideaal. En zo ben ik meteen als vrijwilliger gestart bij Kind en Gezin — ondertussen bijna twintig jaar geleden.”

Hoe ben je bij het consultatiebureau terechtgekomen?

“Eigenlijk heel toevallig. Ik zag een flyer bij een handelaar in de buurt, nam contact op en mocht meteen beginnen. Ik heb eerst vijf jaar in Etterbeek geholpen en daarna in Elzenhof, op wandelafstand van mijn huis.”

Hoe ziet jouw vrijwilligerswerk er vandaag uit?

“Ik ontvang de ouders die naar het consultatiebureau komen. Soms zijn ze wat angstig voor de prikjes die hun kindje moet krijgen, dus ik probeer hen gerust te stellen.

Ik weeg en meet de baby’s en leid de ouders naar de verpleegkundige of de arts. Als het kan lees ik ook boekjes voor aan de kindjes, al ben ik meestal alleen en is daar niet altijd tijd voor.

Ik doe het echt heel graag. Het sociaal contact betekent veel voor mij — met de ouders, de kindjes, de collega’s. Mijn kleinkinderen zijn intussen groot, dus ik moet ze niet meer opvangen. Dit vrijwilligerswerk houdt me actief en betrokken. Het is moeilijk om nieuwe vrijwilligers te vinden, maar ik blijf hopen dat er nog iemand bijkomt.”

Hoe verloopt de samenwerking met Huis van het Kind in Elzenhof?

“Door de collega’s bij Huis van het Kind voelen we ons echt ondersteund. We mogen gebruikmaken van de infrastructuur: de speelhoek, de snoezelruimte voor baby’s… Ouders vinden het een prachtige plek.

Het is fijn dat er een warme ruimte is waar kinderen kunnen spelen, waar ouders rustig borstvoeding kunnen geven of even kunnen ontspannen.”

Wat is je mooiste herinnering als vrijwilliger?

“Wat ik het mooiste vind, is wanneer mensen mij op straat herkennen. Ouders zeggen dan: ‘Jij hebt mijn kindje gewogen en gemeten toen het een baby was!’ En dan blijkt dat dat kindje nu al 16 jaar is.

Sommige ouders brengen zelfs een klein cadeautje mee wanneer ze voor de laatste keer komen. Er is veel respect, in beide richtingen. Dat raakt me elke keer opnieuw.”

Zijn er uitdagingen waar je tegenaan loopt?

“Als ik alleen ben, is het soms best druk. Je moet goed overzicht houden én iedereen vriendelijk onthalen. Met twee vrijwilligers zou het makkelijker en aangenamer zijn. Het blijft moeilijk om nieuwe vrijwilligers te vinden.”

Waarom zou je anderen aanraden om vrijwilliger te worden?

“Omdat sociaal contact zo belangrijk is. Je leert jonge gezinnen kennen, je helpt hen met iets dat een verschil maakt.

Het geeft me een warm gevoel om iets nuttigs te doen voor anderen. Het kost maar een beetje tijd, maar het betekent veel voor de ouders. En voor mij is het gewoon leuk.”

Hoe zouden anderen jou omschrijven?

“Ouders zeggen vaak dat ze speciaal op dinsdag komen omdat ik er dan ben. Ze zijn tevreden en dat doet me plezier. Ook Wiegwijs en de verpleegkundigen zijn altijd heel positief en behulpzaam. Als er een probleem is, zoeken ze meteen een oplossing.”

Waarom is het consultatiebureau zo belangrijk?

“Sommige ouders kunnen niet zomaar naar een pediater. Hier krijgen kinderen tot drie jaar een goede, gratis opvolging, inclusief vaccinaties. Het is heel laagdrempelig.

Daarnaast leren ouders en kindjes elkaar kennen wanneer ze samen spelen. Zo ontstaan nieuwe contacten, en dat doet iedereen deugd.

Zolang mijn gezondheid het toelaat, blijf ik de kindjes wegen en meten. Ik ben al 75, dus ik leef met de dag — maar het is geen werk voor mij, het is een passie.”

Wil je meer weten?

Kreeg je na het lezen van dit interview zelf zin om vrijwilliger te worden? Lees er alles over op onze website.

Je vindt er ook meer informatie over de verschillende consultatiebureaus in Brussel.