Van mama tot vrijwilliger tot huisverantwoordelijke: Imen over haar traject bij het Huis van het Kind Nieuwland
“Ik heb mijn weg gevonden dankzij het Huis van het Kind.”
Huis van het Kind Brussel bouwt haar fysieke locaties uit, waaronder het Huis van het Kind Nieuwland. Imen is hier sinds twee maanden huisverantwoordelijke en vertelt over haar bijzondere traject en hoe ons pilootproject "Ondersteuning en zorgtrajecten" ook daar vorm krijgt.
![]()
Imen, kun je jezelf kort voorstellen?
“Bijna tien jaar geleden kwam ik voor het eerst in contact met het Huis van het Kind Nieuwland, eerst als mama, daarna als vrijwilliger. Mijn traject binnen het huis is bijzonder: ik begon als begeleider bij Baboes, werkte een tijd voor Wiegwijs, en was onthaalmedewerker en agogisch begeleider. Nu, sinds twee maanden, ben ik huisverantwoordelijke. Dat voelt als een bekroning van een mooi verhaal.”
Jij hebt zelf veel te danken aan het Huis van het Kind?
“Ik ben afkomstig uit Tunesië en verhuisde twaalf jaar geleden naar België. Dat was geen makkelijke stap: ik liet mijn vrienden, werk en universitaire studies achter om hier een nieuw leven op te bouwen met mijn man. Kort daarna, op mijn 24e, werden mijn zoontjes geboren. Zij zijn nu 8 en 9 jaar oud. Via hen leerde ik het Huis van het Kind kennen, toen we bij Baboes gingen spelen. Het was een fijne plek om nieuwe mensen te ontmoeten. Binnen het huis vond ik veel mensen met een gelijkaardig verhaal, en dat gaf me enorm veel steun.”
Wat doet het met jou als je terugkijkt op jouw traject?
“Mijn werk is mijn leven. Ik weet uit eigen ervaring wat voor een enorme impact het Huis van het Kind kan hebben op gezinnen. Het heeft mij geholpen om mijn weg te vinden in België, vooral als nieuwkomer. Dankzij de contacten en ondersteuning hier ben ik echt geïntegreerd. De theorie die je leert in een integratiecursus is belangrijk, maar het echte verschil maak je door mensen te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen.”
“Ik heb mijn hele leven veranderd dankzij het Huis van het Kind. Dat wil ik nu doorgeven. We kunnen zoveel ouders helpen en het is prachtig om te zien hoe gedeelde ervaringen anderen inspireren en versterken.”
Kun je kort uitleggen hoe jouw job er vandaag uitziet?
“Mijn job is heel gevarieerd. Ik was oorspronkelijk onthaalmedewerker en begeleidde ook mama’s met grote uitdagingen in individuele trajecten. Als huisverantwoordelijke blijf ik sommige casussen opvolgen, maar focus ik me vooral op het nieuwe pilootproject. Samen met onze partners zetten we in op geïntegreerde gezinsondersteuning. Dat betekent dat we gezinnen met complexe noden beter en sneller kunnen helpen.”
“Een keer per maand zitten we aan de zorgtafel met onze partners, zoals Kind en Gezin, en bespreken we casussen. Dit helpt enorm: we krijgen advies en ondersteuning om gezinnen verder te helpen. Vaak zien we tijdens Baboes of aan het onthaal signalen van problemen die verder gaan dan praktische vragen. Mensen kampen soms met mentale gezondheidsproblemen of complexe gezinssituaties. De zorgtafel biedt ons de mogelijkheid om samen oplossingen te zoeken.”
Hoe blij ben je met de verantwoordelijkheid over dit pilootproject?
“Ik ben enorm dankbaar voor de kans om bij te dragen aan dit project. Het is een grote verantwoordelijkheid, maar het geeft me ook energie. Ik hoop echt dat we ons publiek hiermee beter kunnen ondersteunen door samen te werken met onze partners. Het project is pas drie maanden bezig, maar ik zie nu al de meerwaarde. Ik hoop dat we in de toekomst nog meer experts kunnen betrekken om onze hulp verder uit te breiden.”
Imen, waar droom je nog van?
“Mijn droom is om ons netwerk van partners nog verder uit te breiden. Hoe meer we samenwerken, hoe beter we gezinnen kunnen ondersteunen. Huis van het Kind heeft mij geholpen om mijn weg te vinden in België, en ik wil ervoor zorgen dat we nog veel meer ouders datzelfde gevoel van steun en verbinding kunnen bieden.”
