Dorothy De Maesschalck, coördinator van het Lerend Netwerk Jeugdhulp & Onderwijs (LNJO) gelooft in de kracht van samenwerking

"Welzijn en leren moeten hand in hand gaan!"

Onderwijs en welzijn zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, vooral in een grootstedelijke context zoals Brussel. Kwetsbare jongeren lopen een verhoogd risico op schooluitval, en dat heeft gevolgen voor hun toekomst. Dorothy De Maesschalck, coördinator van het Lerend Netwerk Jeugdhulp & Onderwijs (LNJO), werkt elke dag aan het bouwen van bruggen tussen scholen en welzijnsorganisaties. Ze gelooft sterk in de kracht van samenwerking en co-creatie om jongeren maximale ontwikkelingskansen te geven. In dit interview vertelt ze over haar rol, de projecten waaraan ze werkt en de uitdagingen en kansen binnen Brussel.

Waaruit bestaat jouw job als coördinator Lerend Netwerk Jeugdhulp & Onderwijs?
Dorothy: "Mijn functie draait vooral rond het bouwen van bruggen tussen onderwijs en welzijnsorganisaties, met als doel schooluitval te verminderen. Dit netwerk bestaat in alle provincies en Brussel en wordt gefinancierd met subsidies vanuit Opgroeien. In Brussel zijn deze subsidies toegekend aan vzw Triptiek, een netoverstijgend samenwerkingsverband van de drie Brusselse CLB's. Als coördinator breng ik netwerkpartners met elkaar in contact en werk ik rond schooluitval. Ik werk in tandem met de coördinator Samen tegen Schooluitval. Ik zie mezelf als een verbindingsfiguur die mensen samenbrengt en samenwerkingsprocessen faciliteert."

Hoe lang doe je dit werk al?
"Deze functie bestaat sinds vier jaar, en ik ben er sinds 1 februari aan de slag, dus intussen een jaar. Ik ben hier terechtgekomen vanuit mijn andere job, die ik nog steeds uitoefen. Ik hou ervan om mensen te verbinden en mee na te denken over nieuwe projecten. Dat heeft me doen zoeken naar een rol waarin ik die verbindende functie kon opnemen. Toevallig kwam ik een vacature tegen bij het CLB, en zo ben ik hier terechtgekomen. Ik werk 50% in deze functie en daarnaast ben ik nog steeds logopediste in een Centrum voor Ontwikkelingsstoornissen."

Wie is Dorothy naast haar job?
"Ik lees graag en heb een brede smaak: van fictie en non-fictie. Wandelen doe ik ook graag, liefst samen met vriendinnen in de natuur, want dat helpt me ontspannen. Mijn gezin staat op de eerste plaats. Daarnaast ben ik heel creatief: ik hou van upcycling, naaien en allerlei creatieve projecten waarin ik mijn hoofd kan leegmaken. Mijn gezin staat op de eerste plaats.  Ik ben mama van twee kinderen, die heel verschillend zijn. Mijn oudste dochter heeft een pittiger karakter, wat me als ouder uitdaagt en me doet nadenken over hoe ik mijn ouderschap vorm wil geven."

"Ouderschap is blijven zoeken naar mogelijkheden om je kind optimaal te laten ontplooien en dat willen we ook voor de schoolgaande kinderen en jongeren in Brussel.  Kwetsbare leerlingen lopen echter tegen extra uitdagingen aan, zoals financiële of mentale zorgen. Die kunnen ervoor zorgen dat ze minder ruimte hebben om zich te focussen op school, waardoor de kans groter is dat ze zonder diploma afhaken. Dat kan op lange termijn gevolgen hebben voor hun toekomst in de maatschappij."

Kan je wat meer vertellen over de projecten waar je aan werkt?
"Een groot project waar we vanuit Opgroeien rond werken, is het project ‘Onderwijsambassadeurs’. Een onderwijsambassadeur is iemand binnen een jeugdhulporganisatie met affiniteit voor het thema onderwijs, die zich hierin wil professionaliseren, het thema warm houdt binnen de organisatie en de bruggen bouwt of bewaakt met de onderwijspartners. Er zijn heel wat evoluties binnen onderwijs en het is onmogelijk te verwachten dat elke individuele begeleider deze evoluties opvolgt en op de hoogte is van het aanbod. De onderwijsambassadeur is het aanspreekpunt vanuit het beleid om te informeren en zo expertise op te bouwen. Daarnaast maakt hij de vertaalslag naar een coherent onderwijsbeleid binnen de organisatie en biedt (proactief) ondersteuning aan de individuele begeleiders in de schoolse trajecten van de kinderen en jongeren. Bovendien kunnen zij voor de organisatie het gezicht zijn in de contacten met lokale onderwijspartners.

"Daarnaast werk ik veel rond inclusie. In de Brusselse kleuterscholen zien we dat er heel wat jonge kinderen met grote zorgnoden zijn. Kleuterscholen staan vaak met hun rug tegen de muur omdat ze niet altijd weten hoe ze hiermee moeten omgaan. We zoeken daarom naar andere partners die hierin een rol kunnen spelen. Bij het Huis van het Kind Brussel heb ik bijvoorbeeld aangeklopt omdat jullie veel ervaring hebben in het begeleiden van ouders."

Wat zijn de grootste uitdagingen binnen je job?
"In Brussel is een grote uitdaging de hoge personeelswissel. Je bouwt een netwerk op en leert mensen kennen, maar regelmatig vertrekken zij weer naar een andere job, waardoor je opnieuw moet beginnen. Dat is soms lastig. Daarnaast is Brussel een grootstedelijke context. We zien dat veel goede praktijken uit Vlaanderen hier niet zomaar toepasbaar zijn. We moeten dus steeds met een open blik zoeken naar oplossingen die specifiek werken voor Brussel. Toch hangt er in Brussel een heel positieve sfeer. Wie hier werkt, heeft een hart voor de stad en de jongeren en wil er echt voor gaan. Er zijn veel mogelijkheden om dingen uit te proberen, en dat leidt tot mooie projecten die echt impact hebben!"

Heb je tips voor partners die willen samenwerken?
"Mijn belangrijkste tip is: blijf proberen! Ook kleine stappen kunnen een groot verschil maken. Zoek partners op en werk samen. Soms blijven mooie ideetjes en projecten hangen bij één organisatie, terwijl er veel meer mogelijk is als je met meerdere partners samenwerkt. Co-creatie is de sleutel: breng expertise samen en bouw aan duurzame oplossingen. Mijn functie draait net om die samenwerking: onderwijs- en welzijnspartners verbinden zodat we samen kunnen werken aan oplossingen voor kinderen en jongeren. Want welzijn en leren moeten hand in hand gaan, zodat jongeren maximale ontwikkelingskansen krijgen."